نخستین وبسایت اختصاصی اطلاع رسانی و فروش داروهای گیاهی ویژه چهار بیماری پوستی
«ویتیلیگو» و «پسوریازیس» و «آلوپسی» و «مورفهآ»
بر اساس طب سنتی و گیاه درمانی علمی
هو الشافی
به اهتمام محقق طب سنتی و گیاه درمانی علمی
استاد سوران کردستانی
لطفا اين صفحه را به دقت مطالعه فرماييد و بعد
براي دريافت فرم ثبت مشخصات و تقاضاي ارسال داروهای گیاهی و پیگیریهای لازم
تلفن تماس 24 ساعته 09144822450
بر خداوند توکل کن و امیدوار باش
صفحه ویژه دیگر بیماریهای پوستی
(اگزما یا حساسیت پوستی یا درماتیت)
بخش اول
vitiligo /ویتیلیگو
مقاله
آشنایی با ویتیلیگو
)لکودرما/ برص/ لک و پیس، بهق)
نوسته:
استاد سوران کردستانی
محقق طب سنتی و گیاه درمانی علمی
مترادفات واژه (ویتیلیگو) در زبان فارسی :
برص
بَهَـقْ
پیسی
پیسگی
لکههای سفید پوست
لک و پیس
لک و سفیدی پوست
آسیب شناسی و اتیولژی:
ویتیلیگو (برص، لک و پیس) عارضهای است پوستی که در جریان آن در بخشی یا بخشهای گستردهای از پوست بدن سلولهای سازنده ملانین غیر فعال، و یا کاملا تخریب می گردند. لذا پیگمان (رنگدانه) ملانین در آن ناحیه یا نواحی از بین می رود. اصطلاحاً در پزشکی این حالت را «دپیگمانتاسیون» نامند. علت این عارضه هنوز به درستی معلوم نیست، لیکن تحقیقات سالیان اخیر نشان می دهد که وضعیت روحی و فاکتورهای روانی در پیدایش ویتیلیگو (برص، لک و پیس) دخالت دارد. هم ازینرو، ویتیلیگو را یک عارضه سایکوسوماتیک می دانند. یعنی جسم و روان، هر دو، در پیدایش و گسترش و فروکش و بازگشت این عارضه دخیل و تأثیرگذارند.
نیز در سالیان اخیر، برخی از پژوهشگران علوم پزشکی، در زمینه دخالت عوامل ایمونولژیک در ایجاد ویتیلیگو (برص، لک و پیس) به مطالعه و تحقیق پرداختهاند و نظریههایی در این باب اظهار نم ودهاند. بر اساس این نظریهها، عارضه ویتیلیگو (برص، لک و پیس) ممکن است با برخی از بیماریهای پوستی از دسته سایکوسوماتیک، همراه گردد. این بیماریها عبارتند از: پسوریازیس، اگزما، آنمی پرنیسیوز، هیپرتیروئیدیسم، دیابت، و ..
مشخصات ویتیلیگو:
ویتیلیگو (برص، لک و پیس) در هر سنی ممکن است ظاهر شود. در هر دو جنس زن و مرد دیده می شود. آغاز بروز ویتیلیگو ممکن است از دوران شیرخوارگی باشد، اما تا اوایل دهه دوم عمر فرصت ظهور و بروز دارد. ویتیلیگو شروع ناگهانی دارد. ضایعات آن به صورت لکههای سفید در نواحی دستها، پاها، صورت و تنه ممکن است به وجود آید. این لکههای سفید فوق العاده به آفتاب حساسیت نشان می دهند. شکل و اندازه لکهها متغیر است. سیر عارضه ویتیلیگو از ماهها تا سالها ممکن است ادامه داشته باشد. پیشرفت و پسرفت لکههای سفید تابع قانون خاصی نیست و در هر حال ممکن است بهبودی خودبهخودی وجود داشته باشد.
درمان ویتیلیگو:
1. روان درمانی و بهبود بخشیدن به وضعیت روحی مبتلا به ویتیلیگو.
2. استفاده از عوامل پیگمانته کننده نظیر 8ـ متوکسی پسورالن (متوکسالن و دیگر نامهای تجارتی) از راه خوراکی و سپس قرار گرفتن در معرض اشعه اولتراویوله و سایر روشهای درمانی مانند آن.
3. استعمال عوامل محرک پیگمانتاسیون نظیر استروئیدهای قوی.
4. روشهای طب سنتی (مکمل): مبتنی بر تشخیص و موافقت پزشک معالج شما و تکمیل اقدامات درمانی از طریق بهرهگیری از خواص گیاهان دارویی و شفابخش و روشهای سنتی و علمی گیاه درمانی.
توجه:
اکنون اگر تصمیم گرفتهاید که از دستورات طب سنتی و شیوههای گیاه درمانی علمی در کنترل و مداوای بیماری ویتیلیگو استفاده کنید، می توانید مراحل ثبت مشخصات و تقاضای ارسال داروهای گیاهی مربوطه را آغاز کنید. برای این کار می توانید اینجا را کلیک بفرمایید.
English Page1 (بخش انگلیسی، مقاله اول)
English Page 2 (بخش انگلیسی، مقاله دوم)
اطلس رنگی تصاویر ضایعات ویتیلیگو(برص، لک و پیس)
بخش دوم
پسوریازیس/ psoriasis
مقاله
آشنایی با پسوریازیس
(داء الصدف، صدف)
استاد سوران کردستانی
محقق طب سنتی و گیاه درمانی علمی
خصوصیات پسوریازیس:
یکی از شایعترین بیماریهای پوستی عارضهای است موسوم به «پسوریازیس» یا «داء الصدف» و یا «داء الثعلب». این عارضه که در زمره ضایعات اریتماتو اسکوامو (=پوسته پوسته شدن در زمینه قرمزی پوست) مورد مطالعه قرار می گیرد، از خصوصیات زیر برخوردار است:
o ضایعهای است التهابی، حاد و مزمن.
o شکل ضایعات: بصورت پاپولها یا پلاکهای قرمز رنگ که پوستههای نقرهای پوشیده شده است.
o محل ضایعات: غالباً بر روی سطوح اکستانسور (باز کننده) اندامهای انتهایی (آرنجها و زانوها) تظاهر می کند، اما در سایر نواحی بدن مانند پوست سر، تنه، اعضای تناسلی و ناخنها نیز دیده می شود.
اتیولژی پسوریازیس:
تاکنون علت یا علل اصلی این عارضه شناخته نشده است، اما فاکتورهایی موسوم به عوامل مساعد کننده یا زمینهساز را در اتیولژی این بیماری مسئول می دانند، بشرح زیر:
1. وراثت: احتمال ابتلا به پسوریازیس در خانواده بیمار مبتلا به این عارضه بیشتر است. به عبارت دیگر، هرگاه در خانواده یا اجداد فردی سابقه ابتلا به پسوریازیس وجود داشته باشد، احتمال و امکان ابتلا این فرد نسبت به سایر افراد بیشتر است. در ضمن، رابطه آنتی ژنهای لکوسیتی ( (HLAاز نوع HLA-B27, HLA-B13, HLA-B16, HLA-B17 ثابت شده است.
2. عفونت: تونسیلیت استرپتوککی (عفونت لوزهها) در کودکی، عامل مؤثر در 50٪ حملات حاد پسوریازیس است. در مبتلایان به پسوریازیس مزمن سابقه عفونت استرپتوککی مجاری فوقانی دستگاه تنفسی وجود دارد. معمولاً فاصله ایجاد عفونت تا ظهور علایم پسوریازیس دو هفته است.
3. موقعیت جغرافیایی و آب و هوا: آفتاب ممکن است نقشی در این بیماری بر عهده داشته باشد. پسوریازیس شیوع بیشتری در نژادهای اروپایی شمالی نشان می دهد. پسوریازیس گسترده و شدید با عرق کردن و ماسراسیون پوست بر اثر افزایش درجه حرارت و رطوبت، شدیدتر و بدتر می شود. ضایعات پسوریازیس در هوای سرد تشدید و در هوای معتدل بهبود می یابد.
4. استرس و فشارهای روحی: گفته می شود که استرسها و فشارهای روحی در اولین حمله پسوریازیس نقشی بر عهده ندارد؛ هرچند برخی از بیماران گاهی سابقه یک چنین فشارهای روحی را بیان می کنند. شاید استرسها در تثبیت و ابقای این ضایعات نقشی بر عهده داشته باشند.
5. عوامل هورمونی: هرچند بلوغ و یائسگی و حاملگی ضایعات را بدتر می کنند، اما هیچگونه شواهدی دال بر نقش اتیولژیک عوامل هورمونی در ایجاد پسوریازیس در دست نیست.
6. داروها: داروهای شناخته شدهای که ضایعات پسوریازیس را تشدید می کنند یا مشتعل می سازند و یا به ظهور می رسانند، عبارتند از: کربنات لیتیم (در بیماریهای روانی)، داروهای بتا بلوکر (مانند ایندرال)، ترکیبات ید و ..
7. ویروس: در پاتوژنز پسوریازیس، ویروس را نیز مطرح نمودهاند.
8. غذاها: برخی از مواد خوراکی، نظیر قهوه، ضایعات پسوریازیس را مشتعل می سازند.
9. جنس: پسوریازیس در هر دو جنس مذکر و مؤنث دیده می شود.
10. سن: برای ابتلا به پسوریازیس محدودیتی از نظر سن وجود ندارد، اما شیوع پسوریازیس در سنین بین 10 تا 30 سالگی است.
نشانههای بالینی پسوریازیس:
از دیدگاه بالینی، انواع گوناگونی از پسوریازیس شرح داده شده است، به قرار زیر:
1. پسوریازیس ولگاریس (نوع معمولی): با پلاک قرمز روشن (زمینه اریتماتو)، پوستههای ضخیم که از سطح پوست برآمده (پاپول)، محل گرفتاری در نواحی اکستانسور (باز کننده) مانند آرنجها و زانوها. در فرم کلاسیک آن پلاک پسوریازیسی دارای یک هاله سفید رنگ، موسوم به «حلقه ورنوف»، در اطراف است. هرگاه پوسته پسوریازیسی با آبسلانگ یا کورت برداشته شود، خونریزیهای شعله شمعی به صورت نقطههای مجزا از هم، موسوم به «علامت آسپیتس» دیده می شود که به علت آتروفی نوک پاپولها و نزدیک شدن عروق به اپیدرم ایجاد می شود (این علامت اختصاصی نیست و در سیفیلیس دوره دوم نیز شرح داده شده است).
2. پسوریازیس لوکالیزه: به صورت گرفتاری سر و دستها (به تنهایی) یا انگشتان (به تنهایی)، ولی اکثراً سطوح اکستانسور (زانوها و آرنجها) را گرفتار می کند.
3. فنومن کوبنر یا ایزومرفیک: پدیدهای است با خاصههای زیر: هرگاه ضربهای به دست شخص مبتلا به پسوریازیس وارد آید، پس از 3 تا 18 روز (به طور متوسط 10 تا 14 روز) ضایعات مشابهی در اطراف ضایعه اولیه ایجاد می شود. این فنومن اختصاصی نیست و در لیکن پلانو ویتیلیگو اغلب مثبت است.
4. پسوریازیس در بچهها: اغلب پس از یک فارنژیت استرپتوککی (گلودرد چرکی) تظاهر می کند.
5. پسوریازیس انورسه یا نوع فلکسورال: که بر عکس نوع معمولی (ولگاریس)در نواحی تا کننده (فلکسور) به وجود می آید.
6. پسوریازیس آرتروپاتیک: که پسوریازیس به همراه التهاب مفاصل (آرتریت) در چند مفصل (اعم از مفاصل کوچک و بزرگ) تظاهر می کند.
7. پسوریازیس پوستولار: دارای پوستولها یا پاپولهای چرکی شده سفت در کف دستها و پاها (به تنهایی) یا به همراه پسوریازیس ولگاریس.
8. پسوریازیس اکسفولیاتیو یا اریترودرمیک: بدترین و شدیدترین فرم پسوریازیس است که به صورت اریتم سراسری پوستهریز در تمام بدن به صورت حاد تظاهر می کند.
9. ضایعات ناخنی پسوریازیس: در برخی از بیماران (حدود 30٪) این ضایعات با خصوصیات زیر دیده می شود:
ـ فرورفتگیهایی در سطح ناخنها، موسوم به پیتینگ.
ـ تغییر رنگ ناخنها.
ـ ضخیم شدن بستر ناخنها.
ـ فولیکولیز: به صورت جدا شدن ناخن از بسترش.
درمان پسوریازیس:
اقدامات کمک کننده درمانی در جهت مساعد نمودن شرایط رویارویی سیستمهای دفاعی بدن بیمار با پسوریازیس، اصطلاحاً «کنترل» یا «اداره کردن» نامیده می شود. این اقدامات درمانی در طب جدید بر اساس منابع و متون شیمی درمانی بر دو اصل استوار است:
الف ـ روان درمانی: از آنجایی که پسوریازیس در زمره بیماریهای روان – تنی یا سایکوسوماتیک محسوب می گردد، لذا روان درمانی به ویژه در ضایعات مزمن پسوریازیس، جایگاه ویژهای دارد. هدف از روان درمانی، امیدوار نمودن بیمار و اطمینان دادن به او می باشد.
ب ـ مداوا با داروهای شیمیایی.
ج ـ گیاه درمانی علمی.
د ـ روشهای طب سنتی (مکمل): مبتنی بر تشخیص و موافقت پزشک معالج شما و تکمیل اقدامات درمانی از طریق بهرهگیری از خواص گیاهان دارویی و شفابخش و روشهای سنتی و علمی گیاه درمانی. علاقمندان برای کسب اطلاع بیشتر در این زمینه می توانند با شماره تلفن همراه یا پست الکترونیک تماس با ما تماس حاصل فرمایند.
توجه:
اکنون اگر تصمیم گرفتهاید که از دستورات طب سنتی و شیوههای گیاه درمانی علمی در کنترل و مداوای بیماری پسوریازیس استفاده کنید، می توانید مراحل ثبت مشخصات و تقاضای ارسال داروهای گیاهی مربوطه را آغاز کنید. برای این کار می توانید اینجا را کلیک بفرمایید.
اطلس رنگی تصاویر ضایعات پسوریازیس
بخش سوم
آلوپسی (طاسی)/ Alopecia
آلوپسی آرئاتا (طاسی منطقهای)/ alopecia areata
آلوپسی توتالیس (طاسی تمام سر)/alopecia totalis
آلوپسی یونیورسالیس (طاسی سراسری بدن)/ alopecia universalis
مقاله
آلوپسی
Baldness/Alopecia
(طاسی، بیمویی، از دست رفتن مو)
نوشته:
استاد سوران کردستانی
محقق طب سنتی و گیاه درمانی علمی
آلوپسی به معنای «طاسی» یا «بیمویی» ثانویه و عارضی است و در اصطلاح پزشکی عبارتست از بیمو شدن یا ریختن بخشی کوچک یا منطقهای وسیع و یا همه موهای بدن که غالباً در مدت زمانی اندک به وقوع می پیوندد و حتی می توان گفت گاهی این ریزش، به صورت ناگهانی صورت می گیرد. در برخی از منابع طبی، ریزش موی فرق سر مردان یا «طاسی» را که بر اثر افزایش حساسیت به هومورن مردساز تستوسترون صورت می گیرد، نیز «آلوپسی» نامیده شده است. اما باید توجه نمود که عنوان آلوپسی بیشتر ناظر به موارد بیمو شدن یا ریختن مو به علت بیماری می باشد و ریختن طبیعی موهای فرق سر مردان بهتر است تحت همان عنوان مشهور طاسی/ baldness شناخته شود.
آلوپسی زمانی با اسکار یا از بین رفتن ریشه مو و ضمایم آن رخ می دهد و گاهی این روند بدون برجا گذاشتن اسکار صورت می پذیرد.
حالت اول آلوپسی یا همراه با اسکار (سیکاتریس) ممکن است در تروماهای فیزیکی و شیمیایی بر پوست و یا در عفونتهای باکتریایی و قارچی پوستی و یا در بیماریهایی همچون لوپوس اریتماتوزیس و اسکلرودرمی و هرپس زوستر حاد رخ دهد. آلوپسی همراه با اسکار غیر قابل برگشت و دائمی است و درمان خاصی ندارد و تنها اقدام درمانی جراحی پیوند پوست است.
اما آلوپسی بدون اسکار، بر اساس طرح گسترش و انتشار آن در بدن طبقه بندی می شود. لذا، هرگاه ضایعه سراسر مناطق بدن را فرا گیرد، در این صورت «یونیورسالیس» یا «ژنرالیزه» نامیده می شود. در این حالت، همه موهای بدن ریزش پیدا نمی کند و تنها طرح ریزش سراسری است و در همه مناطق بدن ریزش به وقوع می پیوندد. هرگاه آلوپسی یا بیمو شدن به طور مطلق و کلی صورت گیرد، در این حالت، آن را «توتالیس» می خوانند. سرانجام اگر آلوپسی در منطقه محدودی از پوست بدن ظاهر شود، در این صورت آن را «آرئاتا» یا منطقهای می نامند.
آلوپسی بدون اسکار، ممکن است همراه با بیماریهای سیستمیک از قبیل لوپوس، لنفوما، کم کاری حاد تیروئید،کاشکسی و دیابت کنترل نشده تظاهر پیدا کند. در همه این حالات، درمان اصلی آلوپسی، همانا کنترل یا معالجه بیماری زمینهای بیمار است.
آلوپسی آرئاتا:
علت اصلی آن هنوز شناخته نشده است، اما بر اساس تئوری رایج در روزگار ما، عامل خودایمنی در پیدایش آن موثر و مسئول شناخته شده است. بررسی هیستوپالژیک این ضایعه نشان می دهد که در محل ضایعات آلوپسی انفیلتراسیون لنفوسیتیک رخ می دهد.
ضایعات آلوپسی آرئاتا، در نمای خارجی، به صورت قطعههای محدود یا پاچهای منطقهای صاف و بیمو دیده می شود و اطراف این پچها را موهای ضعیف و شکننده و کوتاه احاظه می کنند. آلوپسی ممکن است در موی سر، صورت، ابرو، گردن، سینه، پشت، زیربغل، دستها، پاها نواحی تناسلی و یا هر جای دیگر بدن پدیدار شود. اما معمولا آلوپسی سر بیشتر از نواحی دیگر برای بیماران مهم و در واقع استرسزا می باشد. ضایعات آلوپسی مسری نیست و غالباً بدون درد و خارش است.
آلوپسی ناشی از مصرف داروها: گاهی بر اثر شیمی درمانی و یا مصرف برخی از داروهای شیمیایی، آلوپسی در مناطقی از پوست بدن ممکن است پدید آید. برای نمونه، داروهایی که موجب بروز آلوپسی می شوند، عبارتند از: قرص کنترا سپتیو (ضد بارداری)، تالیوم، استفاده بیرویه و طولانی از ویتامین آ، برخی از داروهای ضد انعقاد، کلوفیبرات (به ندرت)، داروهای ضد تیروئید، آلوپورینول، آمفتامینها، سالیسیلاتها، جنتامایسین و لوودوپا.
گاهی آلوپسی در حین پروسهی بارداری زنان به ظهور می رسد که معمولاً این نوع از آلوپسی در چند ماه پس از وضع حمل، پسرفت یا بهبودی پیدا می کند.
از نکات مهمی که در مورد ضایعات آلوپسی قابل تذکر است، آن است که این بیماری یک ضایعه سایکوسوماتیک می باشد. به این معنی که جسم و روح و روان هر سه، در پدید آمدن و بهبودی آن مؤثر و دخیل است. به دیگر سخن، وضعیت روحی و روانی بیمار مبتلا به آلوپسی در تشدید ضایعات یا بهبودی و پسرفت آنها بسیار موثر است و لذا هرگونه اقدامات درمانی متصور که دربرگیرنده تقویت جنبههای روحی و روانی بیمار نباشد، به موفقیت در درمان و بهبودی نسبی تا کامل بیمار منجر نخواهد گشت ..
توجه:
اکنون اگر تصمیم گرفتهاید که از دستورات طب سنتی و شیوههای گیاه درمانی علمی در کنترل و مداوای بیماری آلوپسی استفاده کنید، می توانید مراحل ثبت مشخصات و تقاضای ارسال داروهای گیاهی مربوطه را آغاز کنید. برای این کار می توانید اینجا را کلیک بفرمایید.
اطلس رنگی تصاویر ضایعات آلوپسی آرئاتا
بخش چهارم
مورفهآ / Morphea
مقاله
مورفهآ
(مورفهآ؛ اسکلرودرمای محدود یا لوکالیزه)
نوشته:
استاد سوران کردستانی
محقق طب سنتی و گیاه درمانی علمی
«مورفهآ» که تحت عنوان اسکلرودرمای لوکالیزه یا محدود نیز شناخته می شود؛ نوعی عارضه پوستی است که با رسوب بیش از اندازه کلاژن در پوست ایجاد می شود و این تغییرات به ضخیم شدن بافت زیر پوست یا پوست و یا هر دو؛ منجر خواهد گردد.
مورفهآ بر حسب تظاهرات پوستی و عمق ابتلا و درگیری پوست به انواعی همچون (پلاک)؛ (منتشر)؛ (خطی) و (عمقی) و .. تقسیم بندی می شود.
مورفهآ برخلاف نوع سیستمیک اسکلرودرما؛ فاقد علائمی چون پدیده رینود؛ تلانژکتازی؛ درگیری چین ناخنها؛ و یا درگیری اندامهای داخلی است. اما به هر حال؛ مورفها ممکن است گاهی با نشانههایی از قبیل تب؛ لنف آدنوپاتی؛ آرترالژی؛ و نیز درگیری سیستم اعصاب مرکزی و علائم آزمایشگاهی همچون ائوبنوفیلی همراه گردد.
بر اساس شواهد و تحقیقات اپیدمیولژیک درصد اندکی از بیماران مبتلا به مورفهآ (کمتر از پنج درصد) ممکن است به اسکلرودرمای منتشر مبتلا شوند. که در این صورت با پدیده رینود و درگیری بستر عروقی ناخن نیز همراه خواهد بود.
شیوع مورفهآ در خاتمها سه برابر مردان گزارش شده است. در نژاد سفید نیز شیوع بیشتری داشته است. مورفهآ نوع خطی در کودکان و نوجوانان معمولا قبل ار سن شانزده سالگی بروز می کند ولی در دیگر انواع مورفهآ معمولا تظاهرات پوستی در دهه سوم و چهارم زندگی اتفاق می افتد.
از نظر آسب شناسی بافتی؛ مورفهآ در همه انواع بالینی آن با افزایش تولید کلاژن توسط فیبروبلاستها آغاز خواهد شد. اما مکانیسم و علت با علل اصلی این افزایش در تولید فیبروبلاستها شناخته نشده است. اگرچه عواملی چند در پیدایش این بیماری متصور است؛ از قبیل: آسیب دیدن آندوتلیوم سلولها؛ فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی و پروسههای التهابی و تولید کلاژن .. نیز آنتی بادیهای تولید شده در جریان دیگر بیماریهای اتوایمیون نظیر دیابت و لوپوس اریتماتو و میاستنی گراو و ویتیلیگو مسئول ایجاد علائم مورفهآ تلقی شده است.
درمان سنتی و گیاهی مورفهآ
در منابع طب سنتی اسلامی و نیز طب باستان در میان ملل و اقوام خاورمیانه به تظاهرات و علائم مورفهآ اشاره شده و درمانهایی نیز برای آن پیشنهاد گردیده است که عمدتا مبتنی است بر شیوههای مجرب گیاهدرمانی و استفاده از فراوردههایی طبیعی ترکیبی و رژیم غذایی و ..
توجه:
اکنون اگر تصمیم گرفتهاید که از دستورات طب سنتی و شیوههای گیاه درمانی علمی در کنترل و مداوای بیماری مورفهآ استفاده کنید، می توانید مراحل ثبت مشخصات و تقاضای ارسال داروهای گیاهی مربوطه را آغاز کنید. برای این کار می توانید اینجا را کلیک بفرمایید.
اطلس رنگی تصاویر ضایعات مورفهآ
معرفی لینک
وبسایت اختصاصی اطلاع رسانی و فروش داروهای گیاهی ویژه بیماری مولتیپل اسکلروزیس یا ام. اس
وبسایت ساپورت اسپرما ویژه تقویت اسپرم (نطفه) در زمینه ناباروری مردان
وب سایت اختصاصی تقویت نطفه مردان (تقویت تعداد اسپرم) و نیز افزایش تحرک (موتیلیتی) اسپرمها
تماس با ما
09144822450
